Week 52.
De winter is deze week echt begonnen. De kerstdagen ontberen een witte deken. Maar met vorst, een kille stevige oostenwind en een staalblauwe hemel doet het ook winters aan. Dat willen we eerste kerstdag ook “proeven” en met muts op en warme kleding trekken we voor een stevige wandeling door Wijk bij Duurstede.
De singel vertoont de eerste ijsvorming en de begroeiing staat er koud bij. Op deze kerstochtend vertonen zich maar weinig mensen buiten, maar wij genoten volop van de stilte en de frisheid van deze dag. 2025 ten einde maar een nieuwe serie “2026" lonkt.
Week 51.
Terugkomend van een Canon “experience-dag” in Hilversum is er een dikkere mist in de omgeving langs de A12. Geïnspireerd door alle nieuwste techniek vind ik het nu nog meer een uitdaging om een sfeervol plaatje te maken. De file maar even omzeild om zowel de snelweg als het landschap mee te nemen in een plaatje. Dit jaar wederom geen witte kerst maar het gaat wel wat kouder worden. Dus toch wintergevoel. Alhoewel ik nu alweer uitkijk naar de lente. Deze foto gemaakt met de 13 jarige oude Canon-bak D5 III, zoals de ambassadeur van Canon die noemde.
Week 50.
Een week van overleg en afstemming met belanghebbenden in het buitengebied van Wijk bij Duurstede over de mogelijke komst van vier of vijf windturbines. Veel gaat het over aantasting van het landschap en de gezondheid van de mensen in het gebied. Rijdend door het landschap kan niemand ontkennen dat een plaatje zoals dit dan zeker verstoord wordt. Maar in welke “backyard" dan aan de energievraag te voldoen?
Week 49.
Deze week was er veel te doen over het geheim van Sinterklaas. Het Sinterklaasjournaal bedacht een plot waarbij het leek of de mythe werd doorbroken. Bedreigingen en veel ophef tot gevolg. Waar een klein land klein in kan zijn. Traditioneel viert onze familie nog steeds pakjesavond. Cadeautjes in jute zakken. Met voor de 'believers' veel gezonde spanning. De inmiddels 'wijs-gewordenen' vieren het met een rijm en lekkernij.
Week 48.
Deze week was ik sinds ruim anderhalf jaar voor een bandenwissel bij mijn vertrouwde dealer in Lelystad. En ik was verbaasd over de hoeveelheid logistieke gebouwen die er in die periode zijn verrezen. De elektriciteitsmasten zijn nog steeds hetzelfde, maar er hangen wel meer kabels aan. Ja, al die bedrijven hebben nu eenmaal veel stroom nodig. Op een donkere ochtend, nevelig en grauw blijven de masten voor mij een onderwerp tot fotografische inspiratie. Met het besef dat in die ene 200e seconde van de sluiter er weer duizenden volts en kilowatts door de kabels “stromen”.
Week 47.
Een week nadat Sinterklaas in Nederland aankomt staat standaard de intocht in Wijk bij Duurstede op het programma. Altijd met de boot aankomend in de authentieke stadshaven. Niet alleen de gezinnen met jonge kinderen maar ook vele ouderen komen een kijkje nemen en genieten van het spektakel. Het hele haventerrein staat vol, en te voet naar de markt neemt Sint de tijd om met vrijwel alle kinderen een praatje te maken. Een feest voor oud en jong getuige deze foto.
Week 46.
Waar ik woon genieten wij van het park en het vele groen. Rond deze tijd van het jaar ligt de wijk vol met blad. Vrijwel dagelijks horen wij de benzine bladblazers hun ronde doen, Maar wij houden het bij een elektrisch apparaat. Rina vindt het een leuk klusje om te doen en neemt een groot deel van de straat voor haar rekening. De oudere buurtjes zijn er blij mee. Mantelzorg, maar dan anders ingevuld.
Week 45.
Het jureren binnen de Koninklijke Fotobond gaat steeds meer digitaal terwijl vroeger juist de print de doorslag gaf. Het gemak waarmee elk jurylid nu achter het beeldscherm de foto’s kan beoordelen is daarbij leidend geworden. Uiteindelijk moeten juryleden hun scores vergelijken en in een definitieve uitslag vorm geven. Deze week werd de uitslag voor de Peter Ros trofee na uitgebreide bespreking bepaald. Opvallend blijft toch dat uiteindelijk de topfoto’s vrijwel altijd bij alle juryleden hoog beoordeeld worden.
Week 44.
Deze week verrees na meer dan twintig jaar van discussie en procederen de eerste windmolen op de grens van Houten en Wijk bij Duurstede. Windpark Goyerbrug wordt daar nu gebouwd en moet over enkele maanden operationeel zijn. Het is absoluut een aantasting van het landschap en de horizon gaat er minder fraaiuitzien. Maar onze maatschappij wil ook de elektrische auto blijven opladen en de warmtepompen laten draaien. Het alternatief zijn kolen- en gascentrales. Maar de uitstoot daarvan willen we al helemaal niet. Windenergie is dan een minder kwalijke oplossing.
Deze week verrees na meer dan twintig jaar van discussie en procederen de eerste windmolen op de grens van Houten en Wijk bij Duurstede. Windpark Goyerbrug wordt daar nu gebouwd en moet over enkele maanden operationeel zijn. Het is absoluut een aantasting van het landschap en de horizon gaat er minder fraaiuitzien. Maar onze maatschappij wil ook de elektrische auto blijven opladen en de warmtepompen laten draaien. Het alternatief zijn kolen- en gascentrales. Maar de uitstoot daarvan willen we al helemaal niet. Windenergie is dan een minder kwalijke oplossing.
Week 43.
Het Lac du Der is een kunstmatig meer dat rond 1974 na decennia van voorbereidingen ten behoeve van een gereguleerd waterpeil in de Marne en Seine werd gecreëerd. Er moesten drie dorpen voor wijken. In de omgeving van het voormalig dorp Chantecoq staan deze twee watertorens. De campereigenaar staat hier vanzelfsprekend geen water in te nemen maar vond het een mooi plekje om de vele kraanvogels in het veld van dichtbij te kunnen observeren. De migratie van de kraanvogels rond Lac du Der is een fenomeen waar veel vogelaars en natuurliefhebbers in voor- en (vooral) najaar op afkomen.
Het Lac du Der is een kunstmatig meer dat rond 1974 na decennia van voorbereidingen ten behoeve van een gereguleerd waterpeil in de Marne en Seine werd gecreëerd. Er moesten drie dorpen voor wijken. In de omgeving van het voormalig dorp Chantecoq staan deze twee watertorens. De campereigenaar staat hier vanzelfsprekend geen water in te nemen maar vond het een mooi plekje om de vele kraanvogels in het veld van dichtbij te kunnen observeren. De migratie van de kraanvogels rond Lac du Der is een fenomeen waar veel vogelaars en natuurliefhebbers in voor- en (vooral) najaar op afkomen.
Week 42.
Met fotomaat Willem gaan we een week lang aan het Lac du Der de kraanvogels en omgeving fotograferen. Het is vanaf Wijk bij Duurstede best een stukje rijden maar de omgeving is het meer dan waard.
De avond bij aankomst de kraanvogels al gehoord en enige tientallen vlogen over de camping. Ze zijn er dus. En het kerkje op een landtongetje aan het meer vroeg erom vereeuwigd te worden. Vaak al afgebeeld in kleur maar nog niet zo vaak in zwart wit te zien.
Met fotomaat Willem gaan we een week lang aan het Lac du Der de kraanvogels en omgeving fotograferen. Het is vanaf Wijk bij Duurstede best een stukje rijden maar de omgeving is het meer dan waard.
De avond bij aankomst de kraanvogels al gehoord en enige tientallen vlogen over de camping. Ze zijn er dus. En het kerkje op een landtongetje aan het meer vroeg erom vereeuwigd te worden. Vaak al afgebeeld in kleur maar nog niet zo vaak in zwart wit te zien.
Week 41.
In de Nieuwe Kerk in Delft liggen praktisch alle leden van het Koninklijk Huis begraven, te beginnen met Willem van Oranje in 1584. Een maquette van de twee koninklijke grafkelders laat de indeling met rustplaatsen zien. De kerk wordt veel bezocht en met een aantal fotovrienden konden wij bij een bezoek aan Delft deze plek niet overslaan. Ik heb gekozen voor een foto van de kerkbanken die bij memorabele gebeurtenissen bezet zijn door leden van regeringen en buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders.
Week 40.
Deze week bezochten wij met een groepje fotografen de tentoonstelling "War stories. Ukraine up close” van Eddy van Wessel in het militair museum Soesterberg.
Ondanks dat een aantal foto’s al bekend waren van publicaties en o.a. de Zilveren Camera, maakten deze indringende zwart-wit beelden grote indruk in de militair getinte omgeving. Tijdens de tentoonstelling worden ook korte documentaires en interviews vertoond die de rauwe werkelijkheid van een oorlog laten zien. Een mooie tentoonstelling van hele lelijke dingen waardoor ik toch wel even nodig had om dit een plekje te geven.
Deze week bezochten wij met een groepje fotografen de tentoonstelling "War stories. Ukraine up close” van Eddy van Wessel in het militair museum Soesterberg.
Ondanks dat een aantal foto’s al bekend waren van publicaties en o.a. de Zilveren Camera, maakten deze indringende zwart-wit beelden grote indruk in de militair getinte omgeving. Tijdens de tentoonstelling worden ook korte documentaires en interviews vertoond die de rauwe werkelijkheid van een oorlog laten zien. Een mooie tentoonstelling van hele lelijke dingen waardoor ik toch wel even nodig had om dit een plekje te geven.
Week 39.
Eén keer per jaar worden in Wijk bij Duurstede de Lekkodagen georganiseerd. Een evenement in de oude gemeentehaven met uitsluitend historische schepen. Een heel weekend staat dan in het teken van beeldbepalende schepen uit de eerste helft van de vorige eeuw. Vrijdagavond is de haven door gekleurde lampjes van de schepen feestelijk verlicht. Beeldbepalend voor Wijk bij Duurstede is ook de molen Rijn & Lek. Die ook dan in feestelijke verlichting gebaad gaat. Deze weekfoto is genomen vanaf de walmuur met de feestverlichting van de haven in de rug.
Eén keer per jaar worden in Wijk bij Duurstede de Lekkodagen georganiseerd. Een evenement in de oude gemeentehaven met uitsluitend historische schepen. Een heel weekend staat dan in het teken van beeldbepalende schepen uit de eerste helft van de vorige eeuw. Vrijdagavond is de haven door gekleurde lampjes van de schepen feestelijk verlicht. Beeldbepalend voor Wijk bij Duurstede is ook de molen Rijn & Lek. Die ook dan in feestelijke verlichting gebaad gaat. Deze weekfoto is genomen vanaf de walmuur met de feestverlichting van de haven in de rug.
Week 38.
Vijf fotografen vormen “onze” huiskamergroep waarin we foto’s en ontwikkelingen bespreken. Maar we gaan ook regelmatig op stap. Deze week een uitstapje naar Giessenburg - de Graanbuurt. Veel vintage georiënteerde middenstand en een antiek aandoende smidse annex metaalbedrijf. Door Gebr. Boer wordt nog handmatig vakwerk geleverd. Tijdens het bezoek werd gewerkt aan een tapse spiltrap voor een jacht. Veel onderdelen die handmatig op maat werden gezaagd, gelast en geslepen. Mooi werk als basis voor deze weekfoto.
Week 37.
Deze week bezochten wij het voormalig concentratiekamp Buchenwald bij Weimar in Thüringen. Met de bouw van het kamp werd begonnen in 1937 en het was bedoeld voor internering van mensen die het SS-gedachtengoed bestreden. Later werden ook Joden, Roma, Sinti en andere minderheden in het kamp tewerkgesteld, gemarteld en vermoord. Voor de vernietigingsmachine van Hitler werden velen doorvervoerd naar Auschwitz. Buchenwald was een hoofdkamp en had 137 bijkampen. Eén daarvan was werkkamp Zöschen. Vanuit Buchenwald werden de zgn. Häftlinge naar dit soort kampen over het spoor door vervoerd met een kort verblijf op het perron. Mijn schoonvader overleefde kamp Zöschen nadat hij in juni 1944 bij een razzia in Beverwijk werd opgepakt. Hoogstwaarschijnlijk is hij over het spoor op deze foto vervoerd geweest.
Deze week bezochten wij het voormalig concentratiekamp Buchenwald bij Weimar in Thüringen. Met de bouw van het kamp werd begonnen in 1937 en het was bedoeld voor internering van mensen die het SS-gedachtengoed bestreden. Later werden ook Joden, Roma, Sinti en andere minderheden in het kamp tewerkgesteld, gemarteld en vermoord. Voor de vernietigingsmachine van Hitler werden velen doorvervoerd naar Auschwitz. Buchenwald was een hoofdkamp en had 137 bijkampen. Eén daarvan was werkkamp Zöschen. Vanuit Buchenwald werden de zgn. Häftlinge naar dit soort kampen over het spoor door vervoerd met een kort verblijf op het perron. Mijn schoonvader overleefde kamp Zöschen nadat hij in juni 1944 bij een razzia in Beverwijk werd opgepakt. Hoogstwaarschijnlijk is hij over het spoor op deze foto vervoerd geweest.
Week 36.
Thüringen is voor het drinkwater voor een groot deel afhankelijk van de stuwmeren hoog in de heuvels. In de omgeving van Tambach-Dietharz en Luisenthal vind je er verschillende waar je prima rond kan fietsen. Wel steile heuvels en veel grindpaden. De torens in de stuwmeren zijn voornamelijk bedoeld als waterinname punten. Soms is er ook een turbine om energie op te wekken. En in combinatie met extra geulen kan het ook als overloop dienen. Tijdens een fietstocht rond de Talsperre Tambach-Dietharz konden we genieten van een prachtig uitzicht en mooie luchten.
Thüringen is voor het drinkwater voor een groot deel afhankelijk van de stuwmeren hoog in de heuvels. In de omgeving van Tambach-Dietharz en Luisenthal vind je er verschillende waar je prima rond kan fietsen. Wel steile heuvels en veel grindpaden. De torens in de stuwmeren zijn voornamelijk bedoeld als waterinname punten. Soms is er ook een turbine om energie op te wekken. En in combinatie met extra geulen kan het ook als overloop dienen. Tijdens een fietstocht rond de Talsperre Tambach-Dietharz konden we genieten van een prachtig uitzicht en mooie luchten.
Week 35.
Het Thüringerwald hebben wij nog niet eerder bezocht. Maar met een reis vanuit Nederland van ca. 500 kilometer kom je in een aangenaam gebied terecht. Rust en ruimte en volop wandel en fietsmogelijkheden. Ons eerste tripje is het verkennen van Georgenthal. Een dorpje met een historisch, gerenoveerd klooster, oud Luthers kerkje en veel recreatie mogelijkheden. Toegangsweg naar de “Rennsteig” en wandelen rond een grote vijver met grote karpers (vissen verboden!). Op weg naar een heuveltop een mooie kronkelige weg met vakwerk huis. Dat is het fotomoment van deze week.
Het Thüringerwald hebben wij nog niet eerder bezocht. Maar met een reis vanuit Nederland van ca. 500 kilometer kom je in een aangenaam gebied terecht. Rust en ruimte en volop wandel en fietsmogelijkheden. Ons eerste tripje is het verkennen van Georgenthal. Een dorpje met een historisch, gerenoveerd klooster, oud Luthers kerkje en veel recreatie mogelijkheden. Toegangsweg naar de “Rennsteig” en wandelen rond een grote vijver met grote karpers (vissen verboden!). Op weg naar een heuveltop een mooie kronkelige weg met vakwerk huis. Dat is het fotomoment van deze week.
Week 34.
De komende dagen gaat de mooie dijk tussen Amerongen en Wijk bij Duurstede voor anderhalf jaar dicht. Dijkversterking is onderdeel van het programma Sterke Lekdijk en wordt in opdracht van het waterschap uitgevoerd. Om sluipverkeer in het buitengebied als gevolg van de afsluiting van de dijk tegen te gaan, wordt dat gebied afgesloten voor doorgaand gemotoriseerd verkeer door o.a. het plaatsen van slagbomen. Veel bewoners vinden de maatregel om het buitengebied af te sluiten onzinnig. Om enkele bewoners in het buitengebied van overlast te vrijwaren gaan duizenden mensen vervolgens wel overlast ondervinden door lange reistijden en verkeersdruk op plekken waar dat ook ongewenst is. Lang leve planologie...
Week 33.
Donkere wolken boven het Amsterdam-Rijnkanaal?
Een discussie die gaande is over het plaatsen van windmolens tussen Houten en Wijk bij Duurstede. Na het besluit dat elektriciteit opwekken met fossiele brandstoffen niet meer mag dreigt een stroomtekort in de gehele provincie Utrecht. Alternatieven d.m.v. zonneweides en windturbines kunnen steevast op bezwaar rekenen. Ondanks zorgvuldige keuzes voor de gebieden is aantasting van de omgeving een neveneffect dat helaas niet voorkomen kan worden. Of brandt straks het licht echt niet meer en kunnen we onze elektrische fietsen en iPads ook niet meer opladen?
Donkere wolken boven het Amsterdam-Rijnkanaal?
Een discussie die gaande is over het plaatsen van windmolens tussen Houten en Wijk bij Duurstede. Na het besluit dat elektriciteit opwekken met fossiele brandstoffen niet meer mag dreigt een stroomtekort in de gehele provincie Utrecht. Alternatieven d.m.v. zonneweides en windturbines kunnen steevast op bezwaar rekenen. Ondanks zorgvuldige keuzes voor de gebieden is aantasting van de omgeving een neveneffect dat helaas niet voorkomen kan worden. Of brandt straks het licht echt niet meer en kunnen we onze elektrische fietsen en iPads ook niet meer opladen?
Week 32.
Deze week werd in Enkhuizen en het Zuiderzeemuseum de maritieme week gehouden. En ondanks dat wij niet meer zeilen blijft het water en de historie van de voormalige Zuiderzee trekken. Het Zuiderzeemuseum is zeker een bezoek waard en als je er niet te vaak komt ontdek je telkens wat nieuws. Dit weekeinde met ook een groot shanty-festival waren er diverse mannen en vrouwen in klederdracht. Op de foto twee dames in West-Friese kleding in de authentieke omgeving. Wellicht een cliché maar wel leuk om te doen.
Deze week werd in Enkhuizen en het Zuiderzeemuseum de maritieme week gehouden. En ondanks dat wij niet meer zeilen blijft het water en de historie van de voormalige Zuiderzee trekken. Het Zuiderzeemuseum is zeker een bezoek waard en als je er niet te vaak komt ontdek je telkens wat nieuws. Dit weekeinde met ook een groot shanty-festival waren er diverse mannen en vrouwen in klederdracht. Op de foto twee dames in West-Friese kleding in de authentieke omgeving. Wellicht een cliché maar wel leuk om te doen.
Week 31.
Deze week werd onze verse bolide bij de garage van Hans Lammers in Mijdrecht opgehaald. Geen merkdealer maar wel een toegewijde handelaar die veel vertrouwen uitstraalt. Het bedrijf en de medewerkers zijn super klantgericht en hebben, anders dan bij de grote merkbedrijven, nog tijd voor de klant. Lekker over auto’s en specificaties praten onder het genot van een kop koffie. Voor de derde keer op rij een X1. Nu een uitvoering bol van de opties in een M-uitvoering. Want ja, als auto-gek blijft dit toch speelgoed voor de oudere jongere. Op de foto Hans Lammers en de oude en nieuwe X1.
Deze week werd onze verse bolide bij de garage van Hans Lammers in Mijdrecht opgehaald. Geen merkdealer maar wel een toegewijde handelaar die veel vertrouwen uitstraalt. Het bedrijf en de medewerkers zijn super klantgericht en hebben, anders dan bij de grote merkbedrijven, nog tijd voor de klant. Lekker over auto’s en specificaties praten onder het genot van een kop koffie. Voor de derde keer op rij een X1. Nu een uitvoering bol van de opties in een M-uitvoering. Want ja, als auto-gek blijft dit toch speelgoed voor de oudere jongere. Op de foto Hans Lammers en de oude en nieuwe X1.
Week 30.
Traditioneel wordt de laatste week van juli in Wijk bij Duurstede kermis gevierd. In het verleden was kermis echt een volksvermaak en de autochtone "Wijksen” kijken er nog ieder jaar naar uit. Wel is de vraag hoe lang een dergelijk evenement georganiseerd kan blijven worden. Staangelden voor de kermisexploitanten rijzen de pan uit, waardoor een uurtje kermis met de allerjongsten een klein vermogen kost. Daarnaast moet je je afvragen of rokende dieselgeneratoren ten behoeve van de stroomvoorziening in deze tijd passend zijn. Gelukkig zijn de boefjes en jeugd zich daar nog niet bewust van. Hetgeen toch een gezellig plaatje oplevert.
Traditioneel wordt de laatste week van juli in Wijk bij Duurstede kermis gevierd. In het verleden was kermis echt een volksvermaak en de autochtone "Wijksen” kijken er nog ieder jaar naar uit. Wel is de vraag hoe lang een dergelijk evenement georganiseerd kan blijven worden. Staangelden voor de kermisexploitanten rijzen de pan uit, waardoor een uurtje kermis met de allerjongsten een klein vermogen kost. Daarnaast moet je je afvragen of rokende dieselgeneratoren ten behoeve van de stroomvoorziening in deze tijd passend zijn. Gelukkig zijn de boefjes en jeugd zich daar nog niet bewust van. Hetgeen toch een gezellig plaatje oplevert.
Week 29.
In het buitengebied van Wijk bij Duurstede staan nog een aantal boerderijen van meer dan 300 jaar oud. Deze worden vaak door families al generaties lang bewoond. Onderhoud en energieverbruik zijn nu het grote probleem en daarom wordt gekeken of daken geschikt zijn om zonnepanelen te plaatsen. Mogelijk in combinatie met teruglevering om het onderhoud te kunnen betalen. Helaas zijn het donkere tijden voor de stroomprijzen en is een economisch plaatje vaak moeilijk positief te krijgen. Vaders en moeders overlijden en het eigendom van de boerderij moet tussen broers en zusters worden afgerekend. Uiteindelijk blijft er te vaak niets anders over dan het spul te verkopen. Afbraak en modernisering zijn dan het gevolg op deze zeldzaam mooie plekjes.
In het buitengebied van Wijk bij Duurstede staan nog een aantal boerderijen van meer dan 300 jaar oud. Deze worden vaak door families al generaties lang bewoond. Onderhoud en energieverbruik zijn nu het grote probleem en daarom wordt gekeken of daken geschikt zijn om zonnepanelen te plaatsen. Mogelijk in combinatie met teruglevering om het onderhoud te kunnen betalen. Helaas zijn het donkere tijden voor de stroomprijzen en is een economisch plaatje vaak moeilijk positief te krijgen. Vaders en moeders overlijden en het eigendom van de boerderij moet tussen broers en zusters worden afgerekend. Uiteindelijk blijft er te vaak niets anders over dan het spul te verkopen. Afbraak en modernisering zijn dan het gevolg op deze zeldzaam mooie plekjes.
Week 28.
De Krommerijnder is een replica van een trekschuit die regelmatig met gasten een rondvaart maakt op de Krommerijn. Tijdens een vaartochtje wordt over de importantie van de Krommerijn in de 19e en begin 20e eeuw verteld. De trekschuiten en hun schippers waren van groot belang voor de steden Utrecht en Amsterdam. Stukgoed werd over de Rijn aangevoerd en Wijk bij Duurstede was ooit één van de grootste overslaghavens voor de Lage landen. Vanaf 1930 neemt het belang in rap tempo af en komt er een einde aan deze vorm van vervoer. De Krommerijnder is een mooi stukje erfgoed dat met vrijwilligers in de vaart wordt gehouden. De schipper op de foto lijkt zo weggelopen uit de geschiedenis.
De Krommerijnder is een replica van een trekschuit die regelmatig met gasten een rondvaart maakt op de Krommerijn. Tijdens een vaartochtje wordt over de importantie van de Krommerijn in de 19e en begin 20e eeuw verteld. De trekschuiten en hun schippers waren van groot belang voor de steden Utrecht en Amsterdam. Stukgoed werd over de Rijn aangevoerd en Wijk bij Duurstede was ooit één van de grootste overslaghavens voor de Lage landen. Vanaf 1930 neemt het belang in rap tempo af en komt er een einde aan deze vorm van vervoer. De Krommerijnder is een mooi stukje erfgoed dat met vrijwilligers in de vaart wordt gehouden. De schipper op de foto lijkt zo weggelopen uit de geschiedenis.
Week 27.
Deze week verbleven wij onze laatste vakantiedagen in Luxemburg. Mooie natuur en schitterende wandelgebieden. De laatste dag werd het ons te warm met 37 graden en besloten we met de airco aan wat rond te rijden. Het is dan opvallend dat je nogal wat oorlogsmonumenten en musea uit de tweede wereldoorlog tegenkomt. Zeker omdat Luxemburg een nogal besmet verleden heeft en dat pas rond 1980 dat erkende. Wel heeft Luxemburg zwaar te lijden gehad van het Ardennenoffensief dus wellicht dat het daarmee te maken heeft. Op deze foto het General Patton Memorial Museum in Ettelbrück dat helaas gesloten bleek toen wij er waren.
Deze week verbleven wij onze laatste vakantiedagen in Luxemburg. Mooie natuur en schitterende wandelgebieden. De laatste dag werd het ons te warm met 37 graden en besloten we met de airco aan wat rond te rijden. Het is dan opvallend dat je nogal wat oorlogsmonumenten en musea uit de tweede wereldoorlog tegenkomt. Zeker omdat Luxemburg een nogal besmet verleden heeft en dat pas rond 1980 dat erkende. Wel heeft Luxemburg zwaar te lijden gehad van het Ardennenoffensief dus wellicht dat het daarmee te maken heeft. Op deze foto het General Patton Memorial Museum in Ettelbrück dat helaas gesloten bleek toen wij er waren.
Week 26.
De dag na een zwaar onweer tijdens de nacht. De lucht is nog ruig en onbestendig. Dus goed weer om Dijon, hoofdstad van de Bourgogne, te bezoeken. We kregen de tip dat deze stad een heel mooi centrum heeft en eigenlijk op kleinere schaal nog mooier is dan Parijs. De omgeving van het Palais des Ducs is absoluut een bezoek waard. Hier krijg je absoluut het gevoel dat je in de Côte-d’Or rondloopt en herken je dat deze stad vele glorietijden heeft meegemaakt. Unesco en diverse Franse overheidsdiensten hebben een kantoor in dit stadscentrum.
De dag na een zwaar onweer tijdens de nacht. De lucht is nog ruig en onbestendig. Dus goed weer om Dijon, hoofdstad van de Bourgogne, te bezoeken. We kregen de tip dat deze stad een heel mooi centrum heeft en eigenlijk op kleinere schaal nog mooier is dan Parijs. De omgeving van het Palais des Ducs is absoluut een bezoek waard. Hier krijg je absoluut het gevoel dat je in de Côte-d’Or rondloopt en herken je dat deze stad vele glorietijden heeft meegemaakt. Unesco en diverse Franse overheidsdiensten hebben een kantoor in dit stadscentrum.
Week 25.
We staan inmiddels in de Ardèche. Het is erg warm en met temperaturen van 37 C doe je dan niet zoveel meer. Zittend voor de caravan kwam er een soort pre-historische kever voorbij die op ons tafeltje probeerde te klimmen. Na verloop van tijd vertrok het beestje maar kwam terug om op een lange grasspriet te klimmen. Daar bleef het op zijn kop hangen. Na verloop van een halfuurtje zagen we zijn huid achter de kop opengaan en kwam er een groen kopje uit met dezelfde ogen en vorm als de “kever”.
Nog even later kwamen er vleugels bij en toen bleken wij te maken te hebben met de geboorte van een mooie groene volwassen cicade. Een cicade leeft tot wel drie jaar onder de grond en komt in de laatste fase van zijn leven naar boven om vanuit het larve stadium tot een volwassen cicade te transformeren. Dan wordt er gepaard en eitjes gelegd waaruit al snel larfjes op de grond vallen en de grond inkruipen. Circle of life en natuur dichtbij!
We staan inmiddels in de Ardèche. Het is erg warm en met temperaturen van 37 C doe je dan niet zoveel meer. Zittend voor de caravan kwam er een soort pre-historische kever voorbij die op ons tafeltje probeerde te klimmen. Na verloop van tijd vertrok het beestje maar kwam terug om op een lange grasspriet te klimmen. Daar bleef het op zijn kop hangen. Na verloop van een halfuurtje zagen we zijn huid achter de kop opengaan en kwam er een groen kopje uit met dezelfde ogen en vorm als de “kever”.
Nog even later kwamen er vleugels bij en toen bleken wij te maken te hebben met de geboorte van een mooie groene volwassen cicade. Een cicade leeft tot wel drie jaar onder de grond en komt in de laatste fase van zijn leven naar boven om vanuit het larve stadium tot een volwassen cicade te transformeren. Dan wordt er gepaard en eitjes gelegd waaruit al snel larfjes op de grond vallen en de grond inkruipen. Circle of life en natuur dichtbij!
Week 24.
Deze week verbleven wij met onze caravan in de Pyreneeën op 1800 meter hoogte. Met een grote caravan en stijgingspercentages tot over de 10% was het een pittige klimtocht naar Lac des Bouillouses, waar we op camping Le Petit Canada verbleven.
Een schitterende omgeving met een mooi riviertje waar het vliegvissen prima lukte. Dagelijks keken wij naar springende forellen. Natuurlijk moest ook het stuwmeer bewandeld worden. Het hotel Des Bones Hores is het hoogste punt. Daar genoten wij van een prima lunch. Dit hotel is, net zoals veel gelegenheden in deze omgeving, alleen geopend van mei t/m oktober. De 35 kamers zijn dan ook meestal alleen verhuurd aan natuurliefhebbers en wandelaars. Wij genieten meer van het kamperen in deze prachtige omgeving.
Deze week verbleven wij met onze caravan in de Pyreneeën op 1800 meter hoogte. Met een grote caravan en stijgingspercentages tot over de 10% was het een pittige klimtocht naar Lac des Bouillouses, waar we op camping Le Petit Canada verbleven.
Een schitterende omgeving met een mooi riviertje waar het vliegvissen prima lukte. Dagelijks keken wij naar springende forellen. Natuurlijk moest ook het stuwmeer bewandeld worden. Het hotel Des Bones Hores is het hoogste punt. Daar genoten wij van een prima lunch. Dit hotel is, net zoals veel gelegenheden in deze omgeving, alleen geopend van mei t/m oktober. De 35 kamers zijn dan ook meestal alleen verhuurd aan natuurliefhebbers en wandelaars. Wij genieten meer van het kamperen in deze prachtige omgeving.
Week 23.
We staan al een paar dagen bij Millau-Frankrijk en vrijwel overal is het “Viaduc de Millau” zichtbaar. Een brug met een overspanning van bijna 2,5 kilometer en rustend op slechts zeven peilers. Het wordt wel de hoogste constructie ter wereld genoemd, maar dat staat ter discussie. Zeker is dat het een knap staaltje werk is geweest en nog steeds zijn er dagelijks vele bezoekers bij het informatiecentrum. Wij vonden het een bezoekje waard!
Week 22.
Deze week staat in het teken van de reisvoorbereiding. Bestemming Frankrijk, vakantieland bij uitstek. Wij komen er graag. Als je niet naar de toeristische plekken gaat dan valt er veel te genieten. In de vallei van de l’Aisne bij het plaatsje Resson le Long kom je op een wandeling zo maar een grote oude hoeve op de top van een heuvel tegen. Ingericht als herberg. Beleefd vroeg ik de patron of er wat foto’s gemaakt mochten worden. Zij kon dat zeer waarderen en complimenteerde ons voor het feit dat een Nederlander dit beleefd vroeg en ook nog eens in de Franse taal!
Deze week staat in het teken van de reisvoorbereiding. Bestemming Frankrijk, vakantieland bij uitstek. Wij komen er graag. Als je niet naar de toeristische plekken gaat dan valt er veel te genieten. In de vallei van de l’Aisne bij het plaatsje Resson le Long kom je op een wandeling zo maar een grote oude hoeve op de top van een heuvel tegen. Ingericht als herberg. Beleefd vroeg ik de patron of er wat foto’s gemaakt mochten worden. Zij kon dat zeer waarderen en complimenteerde ons voor het feit dat een Nederlander dit beleefd vroeg en ook nog eens in de Franse taal!
Week 21.
In deze periode van het jaar worden in de Kromme Rijnstreek de avondvierdaagsen gehouden. Houten spant de kroon met meer dan 3500 wandelaars. Op de afsluitende avond zorgt de gemeente voor een mooi feest bij het defilé. Burgemeester en wethouders staan samen met ouders en grootouders klaar om te “highfiven” en de kinderen van lekkernij te voorzien. Als je de kinderen vraagt waarom loop jij de vierdaagse is steevast het antwoord: “Voor het vele snoep natuurlijk!”
In deze periode van het jaar worden in de Kromme Rijnstreek de avondvierdaagsen gehouden. Houten spant de kroon met meer dan 3500 wandelaars. Op de afsluitende avond zorgt de gemeente voor een mooi feest bij het defilé. Burgemeester en wethouders staan samen met ouders en grootouders klaar om te “highfiven” en de kinderen van lekkernij te voorzien. Als je de kinderen vraagt waarom loop jij de vierdaagse is steevast het antwoord: “Voor het vele snoep natuurlijk!”
Week 20.
Het weekend van 17&18 mei wordt de Fly Fair gehouden. Bezoekers vanuit een groot deel van West-Europa komen naar deze beurs die speciaal gericht is op het vliegvissen. Deze vorm van hengelsport richt zich vooral op de kennis van de entomologie en de specifieke techniek om met lange lijnen een kunstvliegje zodanig op het water te presenteren dat de vis erop hapt. Het is een actieve vorm waarmee je continue in beweging bent. Voor de diepe en moeilijker te bevissen wateren zijn zogenaamde bellyboats ontworpen. Eén persoons bootjes waarbij de benen in een waadpak in het water hangen. Tegenwoordig zelfs met elektromotoren uitgevoerd. Geef mij maar het afstruinen van polders, beekjes en rivieren in prachtige omgevingen.
Het weekend van 17&18 mei wordt de Fly Fair gehouden. Bezoekers vanuit een groot deel van West-Europa komen naar deze beurs die speciaal gericht is op het vliegvissen. Deze vorm van hengelsport richt zich vooral op de kennis van de entomologie en de specifieke techniek om met lange lijnen een kunstvliegje zodanig op het water te presenteren dat de vis erop hapt. Het is een actieve vorm waarmee je continue in beweging bent. Voor de diepe en moeilijker te bevissen wateren zijn zogenaamde bellyboats ontworpen. Eén persoons bootjes waarbij de benen in een waadpak in het water hangen. Tegenwoordig zelfs met elektromotoren uitgevoerd. Geef mij maar het afstruinen van polders, beekjes en rivieren in prachtige omgevingen.
Week 19.
Eens in de paar weken gaan wij met een aantal fotovrienden op pad. Dit keer het plan om met tele-objectieven te werken. Burgers Dierenpark is dan zeker een aanrader en uitdagingen genoeg. Het leuke van een tele is de geringe scherptediepte waardoor de achtergrond niet meer herkenbaar wordt. Bij de stokstaartjes kwam dat goed tot uiting. Zittend op een zandheuveltje met tegenlicht springt het beestje er helemaal uit. De achtergrond was een wand van groene struiken die nu niet meer als zodanig herkenbaar is. De foto gemaakt met de Canon 5D III met 70-200 objectief op 155 mm. Diafragma f/3.5. Foto bewerkt in Lightroom en omgezet naar zwart/wit.
Eens in de paar weken gaan wij met een aantal fotovrienden op pad. Dit keer het plan om met tele-objectieven te werken. Burgers Dierenpark is dan zeker een aanrader en uitdagingen genoeg. Het leuke van een tele is de geringe scherptediepte waardoor de achtergrond niet meer herkenbaar wordt. Bij de stokstaartjes kwam dat goed tot uiting. Zittend op een zandheuveltje met tegenlicht springt het beestje er helemaal uit. De achtergrond was een wand van groene struiken die nu niet meer als zodanig herkenbaar is. De foto gemaakt met de Canon 5D III met 70-200 objectief op 155 mm. Diafragma f/3.5. Foto bewerkt in Lightroom en omgezet naar zwart/wit.
Week 18.
Nederland wordt getrakteerd op een week met fantastisch zomerweer. Dus wandelen en fietsen is tijdens de korte vakantie in Overijssel geen straf. In Ommen werd het contrast wel erg groot. We troffen een standbeeld aan van Reinier Paping. Hij won de helse Elfstedentocht van 1963. Vandaag 25 graden. Toen temperaturen van 19 graden onder nul. Hij toen ijs op zijn schaatspak en gezicht en wij nu een ijsje in de hand. De foto is een kleuren foto die in Lightroom is omgezet naar zwart/wit.
Nederland wordt getrakteerd op een week met fantastisch zomerweer. Dus wandelen en fietsen is tijdens de korte vakantie in Overijssel geen straf. In Ommen werd het contrast wel erg groot. We troffen een standbeeld aan van Reinier Paping. Hij won de helse Elfstedentocht van 1963. Vandaag 25 graden. Toen temperaturen van 19 graden onder nul. Hij toen ijs op zijn schaatspak en gezicht en wij nu een ijsje in de hand. De foto is een kleuren foto die in Lightroom is omgezet naar zwart/wit.
Week 17.
Na een uitermate regenachtige donderdag zijn wij naar camping De Linderbeek bij Den Ham (O) gereden. Alles is nog kletsnat als wij aankomen maar op de zaterdagochtend komt het beloofde mooie weer er aan. Laarzen aan en een mooie wandeling langs de beek. Halverwege komen we een aspergeveld tegen dat zo te zien net is aangelegd. Van de eerste asperges hier is nog geen sprake maar de verwachting is dat die de komende dagen hun kopjes boven de aarde zullen gaan tonen. Klaar om te steken dan.
Tegenwoordig vinden we asperges in het hele land. Enkele jaren geleden moest je er toch echt voor naar Limburg. Voor ons maakt het niet uit want we zijn echte liefhebbers.
Na een uitermate regenachtige donderdag zijn wij naar camping De Linderbeek bij Den Ham (O) gereden. Alles is nog kletsnat als wij aankomen maar op de zaterdagochtend komt het beloofde mooie weer er aan. Laarzen aan en een mooie wandeling langs de beek. Halverwege komen we een aspergeveld tegen dat zo te zien net is aangelegd. Van de eerste asperges hier is nog geen sprake maar de verwachting is dat die de komende dagen hun kopjes boven de aarde zullen gaan tonen. Klaar om te steken dan.
Tegenwoordig vinden we asperges in het hele land. Enkele jaren geleden moest je er toch echt voor naar Limburg. Voor ons maakt het niet uit want we zijn echte liefhebbers.
Week 16.
Een belangrijke bijeenkomst deze week in Wijk bij Duurstede. De EigenWijkse Energie Coöperatie (EWEC) moet zich uitspreken over participatie in een mogelijk windpark. Er is veel over te zeggen. Veel argumenten voor en ook veel tegen. Eén ding is zeker; de provincie heeft grote behoefte aan schone opwek van energie om over een paar jaar niet met een volledige uitval van de stroomvoorziening te maken te krijgen. Een oplossing is het plaatsen van windmolens. Na een soms stevige discussie werd uiteindelijk unaniem het voorstel aanvaard en gaat EWEC het participatieproces vormgeven. Op de foto het moment van stemmen.
Week 15.
De afgelopen week was zonovergoten. In de nachten soms nog nachtvorst; de nachtmerrie van fruittelers. Op sommige plekken werd stevig beregend om de knopjes van de ontluikende bloesem te beschermen. Op een aantal plekken zie je vanaf donderdag de boomgaarden “ontploffen” met schitterende bloesem. De mooiste boomgaarden zijn toch de hoogstam bomen. Maar vanuit productieperspectief zie je die steeds minder en is het zoeken naar nog wat traditionele plekjes. Hier op de foto een kleine boomgaard met kersen in de omgeving van ’t Goy.
Week 14.
Er zit hier meer achter deze poort zou ik willen zeggen. Vele jaren gevangenisstraf voor de meest zware criminelen van ons land. Op een deel van het voormalig kamp Vught, voorportaal naar de vernietigingskampen van Nazi Duitsland, staat deze zwaar beveiligde gevangenis. Een deel van de Taghi-bende zit hier. Kamp Vught is voor een deel met hoge betonnen muren afgeschermd van de EBI. Nu ook prikkeldraad, wachters en beveiliging. 80 jaar geleden hetzelfde maar toen verachtelijk. Nu wordt de wet gehandhaafd. Geen wolkje aan de lucht?
Er zit hier meer achter deze poort zou ik willen zeggen. Vele jaren gevangenisstraf voor de meest zware criminelen van ons land. Op een deel van het voormalig kamp Vught, voorportaal naar de vernietigingskampen van Nazi Duitsland, staat deze zwaar beveiligde gevangenis. Een deel van de Taghi-bende zit hier. Kamp Vught is voor een deel met hoge betonnen muren afgeschermd van de EBI. Nu ook prikkeldraad, wachters en beveiliging. 80 jaar geleden hetzelfde maar toen verachtelijk. Nu wordt de wet gehandhaafd. Geen wolkje aan de lucht?
Week 13.
Oesters. Voor de één een lekkernij en voor de ander een gruwel. Vrijwel alles wat uit zee komt kan mij wel bekoren en de oester staat daarbij aan de top. Toevallig werd er bij Sligro uitleg gegeven hoe de oester te openen. En hoe ze het beste te bereiden. Meerdere stuks proeven was dan ook geen probleem. Vervolgens heb ik mij laten verleiden om een kistje oesters aan te schaffen. Ze zijn dan thuis een weekje houdbaar. Inmiddels de ervaring in oesters openen opgebouwd. Het zal dan ook niet bij deze lente-oesters blijven. Heerlijk met een glaasje Pinot gris. Proost.
Week 12.
Deze week is het weer lente geworden en we werden getrakteerd op een paar dagen licht zomers weer. De laatste jonge paarden komen uit de opfok naar de stallen. Het door mijn dochter gefokte hengstveulen staat daar al vanaf november. Hij is inmiddels geruind en wordt steeds meer een sportpaardje. Erg braaf en vandaag zijn eerste fotoshoot. De komende weken gaat het zadeldak maken beginnen. Op een hele rustige en vriendelijke manier zorgt het ervoor dat een paard geen angsten ontwikkelt en graag voor en met mensen werkt. Dit paard, Sensation, heeft nu al een bijzondere band met zijn eigenaresse en kijkt al waar zij blijft. Foto gemaakt met Canon 5D III met EF 70-200. Bewerkt in Photoshop en omgezet in Lightroom naar zw/w.
Week 11.
Woensdag 12 maart 1300 kreeg Wijk bij Duurstede van Gijsbrecht II van Abcoude haar stadsrechten. Waar kan dat beter gevierd worden dan op de plek waar de ondertekening plaatsvond? Namelijk het uit de dertiende eeuw daterende Kasteel Duurstede. Een gemêleerd gezelschap was getuige van een paar ludieke toespraken. De originele stadsrechten werden voor deze gelegenheid nog eens getoond en in plat Wijks vertaald.
Week 10.
Het kampeerseizoen gaat weer beginnen!
Standaard begint het kampeerseizoen rond 15 maart. Voor mij de reden om al lang geleden een afspraak te maken om de caravan voor onderhoud en een kleine schadereparatie naar Van Vlierden in Zuid-Oost Beemster te brengen.
Met het schitterende weer deze week begint het al echt op het voorjaar te lijken. Het begint dus al flink te kriebelen om de eerste weekjes te plannen. Op de foto Stalling Jongerius met de Sprite. Na vier maanden kwam de caravan nog super schoon uit de stalling.
Standaard begint het kampeerseizoen rond 15 maart. Voor mij de reden om al lang geleden een afspraak te maken om de caravan voor onderhoud en een kleine schadereparatie naar Van Vlierden in Zuid-Oost Beemster te brengen.
Met het schitterende weer deze week begint het al echt op het voorjaar te lijken. Het begint dus al flink te kriebelen om de eerste weekjes te plannen. Op de foto Stalling Jongerius met de Sprite. Na vier maanden kwam de caravan nog super schoon uit de stalling.
Week 9.
Het weekend van week 9 stond in het teken van een trip naar Terneuzen. Schoonzus en zwager vierden hun 50 jarig huwelijk met een heerlijk diner aan de Kreek. Zondagochtend na het ontbijt even wat calorieën verbranden met een frisse wandeling langs de Schelde. Het laatste water van afgaand tij spoelt de Noordzee in. Een vrachtschip verlaat het kanaal van Gent naar Terneuzen en op de achtergrond rookt DOW-chemicals. Even genieten van een oer Hollands aanzicht. Bedrijvigheid ten top.
Week 8.
Krom wat recht is...
Ook deze week begaf ik mij onder onze landelijke bestuurders. Bij ambtenaren en bestuurders aan tafel en een erg leuk bezoek op woensdag als gast van de Provinciale Staten. Aldaar waren wij getuige van het debat.
Soms is het stuitend hoe meer populistische partijen getuige doen van de weinige kennis en uitsluitend roeptoeteren. Erger wordt het als er over onderwerpen “krom” gesproken wordt terwijl de werkelijkheid helder is.
Daarbij moest ik direct denken aan het Huis van de Gemeente in Wijk bij Duurstede. Als je daar voor staat lijkt veel krom maar is wel degelijk recht gebouwd. Op de foto de raadszaal. Hopelijk komt het goed in Nederland.
Ook deze week begaf ik mij onder onze landelijke bestuurders. Bij ambtenaren en bestuurders aan tafel en een erg leuk bezoek op woensdag als gast van de Provinciale Staten. Aldaar waren wij getuige van het debat.
Soms is het stuitend hoe meer populistische partijen getuige doen van de weinige kennis en uitsluitend roeptoeteren. Erger wordt het als er over onderwerpen “krom” gesproken wordt terwijl de werkelijkheid helder is.
Daarbij moest ik direct denken aan het Huis van de Gemeente in Wijk bij Duurstede. Als je daar voor staat lijkt veel krom maar is wel degelijk recht gebouwd. Op de foto de raadszaal. Hopelijk komt het goed in Nederland.
Week 7.
Het was een drukke week met veel overleg op provinciaal niveau en een bezwaarprocedure bij de gemeente Wijk bij Duurstede. We zien dat lokaal bestuur zich onvoldoende realiseert dat besluiten overlaten aan leken of ongeïnteresseerde raadsleden tot grote gevolgen kunnen leiden. Voldoende dus om je als operationeel eindverantwoordelijke van een energiecoöperatie druk over te maken.
Vervolgens ook privé nare berichten van vrienden gekregen die mij raakten. Vrijdagmiddag was het dus goed om een stuk in de mooie omgeving van de Kromme Rijn te gaan wandelen en het hoofd wat leeg te maken.
De Krommerijn-streek biedt in elk jaargetijde mooie landschappen en vergezichten. Vandaag trof mij de spiegeling van de wilgen in het water. Wellicht raakten mij die wat meer door alle emoties die deze week langs kwamen.
Vervolgens ook privé nare berichten van vrienden gekregen die mij raakten. Vrijdagmiddag was het dus goed om een stuk in de mooie omgeving van de Kromme Rijn te gaan wandelen en het hoofd wat leeg te maken.
De Krommerijn-streek biedt in elk jaargetijde mooie landschappen en vergezichten. Vandaag trof mij de spiegeling van de wilgen in het water. Wellicht raakten mij die wat meer door alle emoties die deze week langs kwamen.
Week 6.
Deze week met fotovrienden een bezoek mogen brengen aan de Maasvlakte 2. Veertien jaar geleden voer ik daar nog met een zeilboot en was het opspuiten van de Maasvlakte net begonnen. Nu is het een gigantische haven voor de grootste schepen ter wereld. Voornamelijk olietankers en containerschepen. En we mochten, de Pioneering Spirit aanschouwen dat voor onderhoud in de haven lag. Met een lengte van 382 meter en een breedte van 124 meter is dit het grootste schip ter wereld en wordt als werkplatform overal ter wereld ingezet. Het tilt moeiteloos complete boorplatforms tot 60 miljoen kilo in één keer van hun sokkels of legt kabels op grote diepte in de oceanen.
Naast dit schip kunnen de grootste olietankers op Maasvlakte 2 snel hun ruwe olie lossen voor verwerking elders. Althans zolang we nog olie blijven gebruiken. In de haven zien we ook alternatieve wijzen van energie opwek en de bouw van een grote fabriek voor afgewerkte olie en vetten. Hiervan worden vervolgens schone brandstoffen gemaakt die o.a. in de nieuwste schepen kunnen worden gebruikt. Wel zo goed voor het milieu.
Op de foto de ruwe olietanker Caribbean Glorie met een lengte van 336 meter en een breedte van 60 meter. Zijn de donkere wolken een signaal voor haar toekomst?
Deze week met fotovrienden een bezoek mogen brengen aan de Maasvlakte 2. Veertien jaar geleden voer ik daar nog met een zeilboot en was het opspuiten van de Maasvlakte net begonnen. Nu is het een gigantische haven voor de grootste schepen ter wereld. Voornamelijk olietankers en containerschepen. En we mochten, de Pioneering Spirit aanschouwen dat voor onderhoud in de haven lag. Met een lengte van 382 meter en een breedte van 124 meter is dit het grootste schip ter wereld en wordt als werkplatform overal ter wereld ingezet. Het tilt moeiteloos complete boorplatforms tot 60 miljoen kilo in één keer van hun sokkels of legt kabels op grote diepte in de oceanen.
Naast dit schip kunnen de grootste olietankers op Maasvlakte 2 snel hun ruwe olie lossen voor verwerking elders. Althans zolang we nog olie blijven gebruiken. In de haven zien we ook alternatieve wijzen van energie opwek en de bouw van een grote fabriek voor afgewerkte olie en vetten. Hiervan worden vervolgens schone brandstoffen gemaakt die o.a. in de nieuwste schepen kunnen worden gebruikt. Wel zo goed voor het milieu.
Op de foto de ruwe olietanker Caribbean Glorie met een lengte van 336 meter en een breedte van 60 meter. Zijn de donkere wolken een signaal voor haar toekomst?
Week 5.
De Nederlandse Academie voor Beeldcreatie organiseert in samenwerking met de Koninklijke Fotobond een cursus Fotoreflectie. Verdieping, historie en ontwikkelingen in de fotografie met uitstapjes naar filosofie en kunstgeschiedenis maken dit een inhoudelijk boeiende opleiding. De afgelopen maanden veel theorie, boeken en fotografen bestudeerd. En last but not least, hard gewerkt aan een portfolio opdracht. Voor dit laatste gebruik ik een serie foto’s uit het project van vier zussen die opgroeiden in Zeeland in een gesloten christelijke omgeving.
Vrijdag was het inrichten en ophangen van de 14 foto’s in het gebouw van de academie. De serie is vandaag als afsluiting van de opleiding door Anaïs Lopez beoordeeld. Wereldwijd staat Anaïs bekend om haar grote mate van artistiek werk en storytelling, waar zij al eens de Zilveren Camera voor won. De serie “Momenten Herbeleven” kreeg van haar een fijne feedback die zeker meegenomen wordt in de uitgave van het geplande boek. Een groepsfoto met docent en mede cursisten hoort vanzelfsprekend bij zo’n afsluitende laatste dag.
Vrijdag was het inrichten en ophangen van de 14 foto’s in het gebouw van de academie. De serie is vandaag als afsluiting van de opleiding door Anaïs Lopez beoordeeld. Wereldwijd staat Anaïs bekend om haar grote mate van artistiek werk en storytelling, waar zij al eens de Zilveren Camera voor won. De serie “Momenten Herbeleven” kreeg van haar een fijne feedback die zeker meegenomen wordt in de uitgave van het geplande boek. Een groepsfoto met docent en mede cursisten hoort vanzelfsprekend bij zo’n afsluitende laatste dag.
Week 4.
Deze week een drukte van belang bij mij thuis. Huis uitruimen voor de schilders die wanden en houtwerk weer van een verse laag kwamen voorzien. Watergedragen, want dat is beter voor mens en natuur. Wel moet er veel geventileerd én verwarmd worden om vocht het huis uit te krijgen. Dus hoge energiekosten deze week en toch frisjes gehad. Dan natuurlijk vóór vandaag schoonmaak en alles weer op zijn plek. Opgeruimd en wel. De visite kan komen voor de 70e verjaardag en de eerste koffie en gebak staan op tafel. Proost!
Week 3.
Hoge druk in Nederland. Koel, windstil weer en weinig zon. We gaan met de “groene” energie de mist in. Zonnepanelen leveren bijna niets en de windturbines staan stil. Mist is bijna een metafoor voor deze situatie. En daar hadden wij genoeg van deze week.
Week 2.
Vrijdag een wandeling met vrienden door het centrum van Utrecht. Ondanks een graadje vorst is het druk. Einde middag voorbij het centraal station wordt het rustig. Een donkere lucht met koude wind zorgt ervoor dat iedereen beschutting zoekt. In de spiegelende ruiten van het RABO kantoor steekt het nieuwe stadhuis scherp af tegen de donkere lucht. Op één van de vlakken ontwaar ik mijzelf. Het centraal station in spiegeling gefotografeerd is al ontelbare keren gedaan, maar het blijft leuk.
Week 1.
Een zonnetje wordt afgewisseld met soms stevige winterse buien. Einde middag Werkhoven bij de watertoren wordt mijn aandacht getrokken door het mooie licht.
